[Fanfic Yuri!!! on Ice] White Rose [Victuuri]

Author: Amzinas L. Leer

Fandom: Yuri!!! on Ice

Pairing: Viktor*Yuri

Rate: PG

*เปิดเพลงคลอไปด้วยจะได้อรรถรสมากขึ้น – เรื่องจริง Ost.คืนวันเสาร์[Official Audio] – Sin (singular)*

 


 

 

วันนี้ท้องฟ้ามีเมฆครึ้มทำให้บรรยากาศรอบๆดูหม่นหมองไปหมด แต่ก็มีชายหนุ่มคนหนึ่งยิ้มบางๆต่างไปจากคนอื่น
เขาอยู่ในชุดสูทสีเทาเรียบร้อยดูดีภูมิฐานสมวัย ผมสีดำถูกเสยขึ้นเปิดหน้าผาก ใบหน้าที่ไร้แว่นตาเทอะทะเผยให้เห็นดวงตาทรงเสน่ห์ที่สะกดทุกคนไว้ได้เพียงแค่สบตา

จากกายแต่กายเขาดูเหมือนพร้อมจะไปงานราตรีหรือออกเดทกับคนสำคัญ แต่จะไม่สงสัยเลยถ้าตอนนี้ไม่ใช่ตอน11โมง ที่ทุกอย่างอึมครึมดูอึมครึมกว่าปกติ ทั้งที่ธรรมดารัสเซียก็มีบรรยากาศเทาๆอยู่แล้ว เป็นที่สงสัยของคนที่พบเจอ

แต่ไม่ว่าฝนฟ้าจะเป็นอย่างไรก็ไม่อาจกลบความยินดีที่แสดงออกมาผ่านสายตาของเขา ผู้คนที่เดินสวนไปก็อดสงสัยไม่ได้ว่ามีเรื่องอะไรที่ทำให้เขามีความสุขได้ขนาดนี้ได้ขนาดนี้ทั้งที่แสงสว่างช่างริบหรื่ และหิมะขาวที่ตกลงมาอย่างไม่ทันตั้งตัว

ชายหนุ่มยกมือขึ้นรองรับเกร็ดหิมะมาชม รอยยิ้มของเราดูฝืดเฝื่อนขึ้นมาแต่พริบตาเดียวก็กลับเป็นเช่นเดิม เขาค่อยๆกางร่มที่พกมาอย่างไม่รีบร้อน แต่ก็นึกขึ้นได้ว่าเขาไม่ได้มาตัวเปล่า
ยังมีดอกกุหลาบช่อใหญ่ติดตัวมาด้วย เขาใช้ตัวป้องกันหิมะด้วยกลัวว่าความเย็นจะทำให้ดอกไม้สดเหี่ยวเฉา ก่อนจะกางร่มสำเร็จด้วยความทุลักทุเล

ชายหนุ่มเดินต่ออย่างไม่รีบร้อนจนถึงที่หมาย จู่ๆหิมะที่ตกมาตลอดทางก็หยุดลงแต่ไม่ทันที่เขาจะหุบร่มฝนกลับเริ่มลงเม็ดมาแทน
เขารีบร้อนจะกางร่มอีกครั้งแต่ก็ชะงัก ชายหนุ่มหลุบตาลงมองช่อดอกกุหลาบขาวที่ดูชุ่มช่ำด้วยหยาดน้ำฝน แม้ฝนนั่นจะทำให้มันต้องเฉาเร็วกว่าเดิมก็ตาม
นั่นสินะ ถึงแล้ว ไม่จำเป็นต้องกางร่มแล้ว…

เขาหุบร่มและหนีบไว้ข้างตัว ก่อนจะย่อกายลงคุกเข่า มือที่เย็นเฉียบภายใต้สายฝนค่อยๆประคองช่อดอกไม้ก้มสูดกลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์เป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะค่อยๆวางมันลงบนแท่นหินสีเทาแท่นหนึ่ง ท่ามกลางแท่นหินคล้ายกันอีกร้อย พันแท่นรอบข้าง
“วิคเตอร์…ผมมาเยี่ยมอีกแล้วนะ”

“วันนี้ผมเอาดอกกุหลาบมาฝากด้วย กุหลาบขาวที่คุณชอบ ผมไม่เคยลืมเลยนะ” เขายิ้ม

ดอกกุหลาบขาวอันเป็นเอกลักษณ์ของเขา… วิคเตอร์ที่รัก

“ขอโทษด้วยที่คราวที่แล้วผมมาตัวเปล่า”

“ตอนนั้นผมเพิ่งนึกออก…เรื่องของเรา… หวังว่า…คุณจะไม่ถือโทษผมนะ” เสียงทุ้มนุ่มที่เคยกล่าวได้ลื่นไหลเริ่มสะดุด ก้อนสะอื้นจุกอยู่ในลำคอ

ไม่สิ… จะไม่ร้องไห้ วิคเตอร์ไม่ชอบน้ำตาของผม ผมจำได้เขาบอกไว้ตอนนั้น…

ตอนที่เขาผลักผมที่เลือดไหลอาบศีรษะออกมาจากซากรถ ก่อนที่ผมจะสลบแล้วเสียความทรงจำไป

‘อย่าร้องไห้นะยูริ ฉันไม่ชอบเลย’

‘ฉันชอบตอนที่เธอยิ้มมากกว่า เพราะงั้นยิ้มซะนะ’

‘ยิ้มเพื่อฉัน อยากให้นายนึกถึง แม้ฉันอาจจะไม่ได้อยู่ถึงวันนั้น แต่ก็อยากอยู่กับนายตลอดไป’

“โหดร้ายจังนะ วิคเตอร์” เสียงสั่นเครือยากจะฟัง

“ถึงจากไปแล้ว แต่ก็ไม่อยากถูกลืม แถมไม่ยอมให้ผมตามไปอีก…”

“รู้ใหม…มันทรมานนะ โลกที่ไม่มีคุณ ผม…” เสียงเงียบไป เมื่อชายหนุ่มพยายามสุดฤทธิ์ที่จะห้ามน้ำตา

เขาผุดลุกขึ้น กางร่มออกกันสายฝนที่โปรยปรายทั้งที่ร่างกายเปียกปอน

“ไม่เอาแล้ว ถึงพูดไปคุณก็คงไม่ได้ยินอยู่ดี อย่างน้อยที่สุดผมก็ไม่อยากให้คุณเป็นห่วง”

เขาจ้องมองชื่อที่สลักบนแท่นหินอย่างสวยงาม ‘วิคเตอร์ นิกิฟอรอฟ จะหลับไหลอยู่ ณ ที่แห่งนี้ชั่วนิรันดร์’

วิคเตอร์ไม่อยู่ ไม่อยู่ที่ไหนอีกแล้ว…

จากไปโดยทิ้งเขาไว้คนเดียว…

แม้เขาคนนั้นจะไม่ได้ยินแต่ถึงอย่างนั้น ก็อยากจะเอื้อนเอ่ย…

คำว่า…

“รัก”

เพียงสิ้นคำ สายลมอุ่นอันไร้ที่มาก็ก่อตัวโชยผ่านเขาอย่างนุ่นมนวล ราวกับได้ยินคำรักของเขา ทำให้เขาได้รู้ว่าวิคเตอร์ไม่เคยจากไปไหน

เขายังอยู่ในความทรงจำ ในร่างกาย ในหัวใจของคัทสึกิ ยูริตลอดไป…

เพราะคุณคือเรื่องจริงในความทรงจำของเขา…

.

.

.

.
“อะ” ยูริแปลกใจเมื่อน้ำหยดหนึ่งกระทบลงบนมือ ทั้งที่เขาก็กางร่มอยู่… หรือร่มจะรั่ว เขาเหลือบมอง

ไม่มี… แต่พลันหยดที่สองสามก็ตามมา

เขาจึงได้รู้ว่านั่นคือน้ำตา…

สายฝนที่กลั่นลงมาจากเมฆค่อยๆซาลง เปิดทางให้แสงสว่างเล็ดลอดเข้ามา ฟ้าหลังฝนมักงดงามเสมอ
แต่ถึงแม้ฝนภายนอกจะหยุดตก ก็เหลือเพียงฝนในใจเขา ที่เริ่มโปรยปรายตั้งแต่วันนั้น

และคงไม่หยุดจนกว่าจะหมดลมหายใจ…

 

 

Fin~

 

 


Talk + Fact

ที่เลือกดอกกุหลาบขาวไม่ใช่เพราะความหมายหรืออะไร แต่เพราะมันเหมือนวิคเตอร์ สวยงามแต่ไม่ยอมให้ใครจับต้อง นอกจากคนที่เขายอมรับ

ในตอนต้นยูริดีใจที่จะได้มาเยี่ยมวิคเตอร์ พยายามแต่งตัวให้ดูดีเพราะวิคเตอร์เป็นคนสำคัญ

ยูริกับวิคเตอร์ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ ทำให้ยูริสูญเสียความทรงจำ วิคเตอร์ไปเสียที่โรงพยาบาล

ยูริไม่ได้ไปงานศพวิคเตอร์ เพาะยังต้องรักษาตัวและฟื้นความทรงจำ

พอจำได้ก็บินมาที่รัสเซียเพื่อนมายืนยันด้วยตาข้องตัวเอง ว่าวิคเตอร์เสียแล้ว

ใครคนหนึ่งเคยพูดว่า คนที่เรารักจะไม่มีวันจากไป เพราะยังอยู่ในความทรงจำของพวกเราทุกคน…

เศร้าเนาะ /ปาดน้ำตา

 

 


Credit:

(2016) White Rose [photograph] Available at: http://enter10mentonly.blogspot.com/2013/06/white-rose-flowers-wallpapers.html %5BAccessed 3 December 2016].

Advertisements

4 thoughts on “[Fanfic Yuri!!! on Ice] White Rose [Victuuri]

    1. อย่าร้องเลยค่ะ เพราะวิคเตอร์ก็ยังวนเวียนอยู่รอบๆยูริเสมอ ยูริยังร้องไห้อยู่เลยวิคเตอร์ไม่ยอมทิ้งยูริหรอกค่ะ

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s